Let’s start from the beginning of July.

Last Tuesday (July 1), I gave a lecture on “The Political and Cultural Economy of Philippine Migration” to visiting Filipino-American students hosted by the Amado V. Hernandez Resource Center (AVHRC).

The day after (July 2), I was at the Little Theater in the University of the Philippines (UP) Manila to speak at the launch of the Unity for P125: Alliance Calling for an Urgent P125 Wage Increase. My presentation, by the way, is titled “Umento sa panahon ng neoliberalismo (Increase at a time of neoliberalism).” (Minor correction: I should clarify that I am a faculty member at UP Diliman, not at UP Manila as written in the press release.)

As regards interviews, I had an on-cam interview last Thursday (July 3) with the TV show Agenda (aired over ZOE, GMA 7) on oil price hikes. I was told that this particular segment will be aired this week.

Right now, there are some requests from the media and the academe for interviews on media and other issues. I am also in the thick of preparing for lectures, seminars and workshops from now until August.

As regards my confirmed speaking engagements, I will be in Davao City by the third week of August to give a lecture on Online Journalism. I will also be in Jakarta, Indonesia to keynote an ASEAN journalists’ workshop titled “Reporting on regional integration in Southeast Asia: History, institutions and policies of ASEAN” which will be held twice (i.e., end-July and end-August).

If things work out, I will also be conducting a one-day workshop on “Technical Writing for Policy Makers” not just once but thrice from July to August. I also have pending invitations from at least two schools to give media-related lectures, the schedules of which are not yet final.

Yes, the schedule’s quite full and the semester is not over yet. Before I end, I would just like to share with you my interview published in the June 26 issue of Malaya about two UP students who were abducted two years ago. The full text of the news article may also be retrieved from http://www.malaya.com.ph/jun26/metro5.htm.

UP remembers Karen and Sherlyn

THE University of the Philippines Community commemorates today the second year anniversary of the enforced disappearance of UP students Sherlyn Cadapan and Karen Empeño who were abducted with farmer Manuel Merino in San Miguel, Hagonoy, Bulacan on June 26, 2006 allegedly by Army soldiers.

“The continued disappearance of Karen and She reflects the state of human rights under the Arroyo administration,” Serve the People UP! lead convener Judy Taguiwalo said at a discussion dubbed as “Kalayaan, paggunita at paglaban para sa dalawang kabataan at iskolar ng bayan” at UP.

Congress of Teachers/Educators for Nationalism and Democracy University of the Philippines (CONTEND-UP) said that the circumstances behind their disappearance exactly two years ago are clear but their whereabouts remain uncertain. “There is cogent reason for the vast majority to denounce the government’s failure to protect human rights and give justice to those who are aggrieved,” Contend UP’s Danilo Arao said.

Students, friends, faculty members, activists and other groups launched yesterday the Diwang Palaban exhibit at Vinzon’s Hall featuring installation works of blinds and tarpaulins of revolving advertisements on one side, and picture reproductions of protest actions and faces of decaparecidos on the other.

That’s all for now. Thank you for reading.

N.B. - This is expected to be published in the July 4-10, 2008 issue of Pinoy Weekly online.

Simple lang naman ang prinsipyo ng deregulasyon na siya ngayong kalakaran sa downstream oil industry.

Para umunlad ang ekonomiya, kailangang tanggalin ang lahat ng balakid sa malayang kompetisyon. Hindi dapat direktang makipagkompetensiya ang pamahalaan sa mga lokal at dayuhang mamumuhunan, kaya kailangang ibenta sa sinumang interesado (dayuhan man o hindi) ang anumang GOCCs (government-owned and controlled corporations) tulad ng Petron na nakikipagsabayan sa iba pang kompanya tulad ng Shell at Chevron. At kung noon ay limitado lang ang puwedeng pumasok sa isang pang-ekonomiyang sektor, sa ilalim ng deregulasyon ay maaari nang mamuhunan ang kahit sinong interesado. Ayon sa datos ng DOE (Department of Energy), umabot na sa 601 ang mga bagong kompanyang nakikipagkompetensiya sa tinaguriang Big Three – Petron, Shell at Chevron (dating Caltex).

Sa pagtatanggal ng mga regulasyong pumipigil sa malayang kompetisyon, inaasahan ang pagbibigay ng ”kapangyarihan” sa mga konsumer. Sa partikular, ito ay ang kapangyarihang magkaroon ng mas maraming pagpipilian. Kung noon ay tatlong kompanya lang ang pinagkukunan ng mga produktong petrolyo, ngayon ay napakarami na.

Para sa mga naniniwala sa patakarang globalisasyon (na kung saan ang deregulasyon ay isa sa tatlong prinsipyo, kabilang ang liberalisasyon at pribatisasyon), ang sukatan ng kapangyarihan ng konsumer ay ang dami ng kanyang pagpipilian.

At sa pagdami ng mga kompanya, inaasahan ang malayang kompetisyong magbubunga ng mababang presyo at magandang serbisyo para sa mga konsumer. Ang tendensiya raw kasi ng isang kapitalista ay makaengganyo ng mas maraming mamimili sa anumang paraan, tulad ng epektibong patalastas, substansiyal na diskwento at, siyempre pa, mas mababang presyo.

Ganito ba ang nangyari sa paglipas ng panahon? Malamang na alam mo na ang sagot, pero balikan pa rin natin ang mga datos.

Tandaan nating nagsimula ang deregulasyon sa downstream oil industry noong Abril 1996. Ang presyo noon ng gasolina at diesel ay P9.50 at P7.03.

Alam mo na sigurong dahil sa sunud-sunod na pagtaas ng presyo ng mga produktong petrolyo nitong mga nakaraang buwan, ang gasolina at diesel ay umaabot na sa mahigit P60 at P50 bawat litro.

Madaling sabihing abnormal ang kasalukuyang sitwasyon dahil ang presyo ng krudo sa pandaigdigang pamilihan ay patuloy ang pagtaas, at sa kasalukuyan nga ay umabot na ang Brent North Sea crude oil sa $145 bawat bariles. Ayon sa ilang eksperto, baka umabot pa ito sa $200 bawat bariles sa loob ng anim hanggang 24 na buwan. Batay sa pahayag ng mga opisyal ng pamahalaan, wala raw magagawa sa ganitong sitwasyon.

Pero kung susuriin ang kasaysayan ng industriya ng langis sa Pilipinas, may nagawa noong dekada 70 nang mangyari ang tinatawag na oil shock na kung saan ang OPEC (Organization of Petroleum Exporting Countries) ay nagdesisyong itakda nang napakataas ang krudong mula sa kanila. Ito ang panahong itinatag ang PNOC (Philippine National Oil Corporation), Petron (na nagsimula bilang marketing arm ng PNOC) at ang OPSF (Oil Price Stabilization Fund) na nakatulong sa pagkokontrol sa presyo ng mga produktong petrolyo.

May mga kahinaan man ang regulasyon noong panahon ng dekada 70 – bukod pa sa adyenda ni dating Pangulong Ferdinand Marcos na huwag nang palalain pa ang sitwasyon sa Pilipinas bunga ng imposisyon ng Batas Militar – mainam na maging bukas tayong lahat sa pagtalikod sa deregulasyon bilang kalakaran sa downstream oil industry.

Tandaan nating 12 taon na ang nakaraan mula nang ipatupad ang deregulasyon at ang tanging positibong ibinunga nito ay ang mas malaking tubo mula sa mga kompanya ng langis at mas malaking koleksiyon ng pamahalaan sa pamamagitan ng buwis.

Ang inaasahang pagbaba ng presyo ay naging imposible sa sitwasyong ang mga produktong petrolyo, hindi tulad ng ibang produkto, ay demand inelastic. Ibig sabihin nito, ang demand para sa mga ito ay hind naapektuhan ng pagtaas ng presyo dahil lubos na kailangan ang mga ito ng publiko.

Sa aking pag-aaral noon ng paggalaw ng presyo ng mga produktong petrolyo ng iba’t ibang kompanya, ang kadalasang ginagawa ng Big Three ay manguna sa pagtataas ng presyo, at ang iba pang mga industry player ay sumusunod sa kanilang itinatakda. Ang kadalasang kaibahan sa mga presyo ng iba’t ibang kompanya ng langis ay umaabot lang ng P0.50 bawat litro.

Simple lang naman talaga ang deregulasyon pero madalas na nagbibigay ng komplikadong paliwanag ang mga nasa kapangyarihan para sabihing mas mainam pa rin ang deregulasyon sa kabila ng nangyayari sa pandaigdigang pamilihan.

Bakit hindi na lang nila amining ang ugat sa sunud-sunod na pagtaas ng presyo ay ang mismong deregulasyon sa downstream oil industry? Dahil sa deregulasyon, walang kontrol ang pamahalaan sa mga presyo, at ang kapitalista ay may kalayaang magtakda ng anumang naising presyo. Kung sabagay, walang dahilan para tuligsain ang isang sitwasyong kapaki-pakinabang para sa kapitalista, pati na rin sa pamahalaan.

Para makipag-ugnayan sa awtor, pumunta sa www.dannyarao.com.

July 8 (Tuesday)

• J 122 TUV (Publication Design and Layout): Members of Group 3 will present their report. We will also have our first hands-on exercise in design and layout.
• Media 230 TZZ (Media Ethics): The two groups assigned to discuss Film and Radio will present their reports.

July 9 (Wednesday)

• J 122 WUV (Publication Design and Layout): Same instructions as J 122 TUV. However, a member of Group 1 who was absent last July 2 will present her report, after which we will have the usual Q and A.
• J 202 WZZ (Advanced Reporting): We will discuss Data Analysis and Writing the News. Please also read the additional reading material (”Making sense of inflation data”) given to you last July 2. The new deadline for the submission of the news article (i.e., your first paper) is July 21 (Monday). You will be writing a news feature on anything about media (e.g., killings, press freedom, coverage of issues).

A Journalism student from the UP CMC sent me via email last June 26 (Thursday) three questions on the planned privatization of Petron and oil deregulation. I gave short and direct answers to her questions, not only because I wrote these answers in between various writing and editing chores but also because most of her questions can be readily answered by my previous writings on the topic. That I am sharing these answers with you now serves as a personal reminder that I should be writing about the issue of oil price hikes more often and not just rely on interviews from the media, students and other sectors.

A recent report from the Philippine Daily Inquirer said that the government has plans of selling its Petron shares, does this move have any impact on the current state of the oil market in the country? Would it be beneficial for the consumers in the long run?

The establishment of Petron in the 1970s, initially as a marketing arm of PNOC, was to check against the predatory pricing of transnational oil companies. The government’s decision to partially privatize Petron in the 1990s through IPO is based on a mistaken notion that laissez-faire economics will bring about lower prices and better services for the betterment of consumers, and was meant to prepare for the deregulation of the downstream oil industry, the first law of which was enacted in 1996. (For details and a more comprehensive answer to the question, kindly read my article in Filipino titled “Ang Petron, desperasyon at deregulasyon” at URL http://www.dannyarao.com/2003pw-july23.html.)

Would it be better for the government to just maintain (or increase) its shares in Petron to help control oil prices or at least provide some sort of control in the local market? In what way?

Yes, but the issue here is very fundamental: Should the deregulated environment in the downstream oil industry continue despite the runaway prices of petroleum products and the helplessness brought about by the goings-on in the international oil market, particularly among OPEC member-countries? Adherence to nationalization or state control means more leeway on the part of government to do something about increased prices of petroleum products, reminiscent of the decision of the Marcos administration to regulate the downstream oil industry in the 1970s. Unless deregulation is reversed, Petron (even in the unlikely scenario that it will revert to being 100% government-owned) will still blindly follow trends in the world market instead of making petroleum products accessible and affordable to the poor.

There are plans of exploring oil in the Sulu Sea, this project would be done in cooperation with the US company ExxonMobil, will this move help in reducing oil prices in the Philippines, since the oil source would be in our territory?

It’s like asking if Malampaya has had an impact in making petroleum products affordable and accessible to people. If at all, only Shell Exploration is making a killing in the exploration. Plans towards oil exploration should operate within the framework of nationalization, this time in the upstream oil industry. Oil prices, it must be remembered, will never be sensitive to the needs of the poor majority for as long as deregulation is in place. One basic question that traditional economists fail to answer is this: Why should the prices of petroleum products be subjected to market forces even if we acknowledge that such products are inherently “demand inelastic”? This is where the anti-people character of neoliberal economics can be better appreciated.

N.B. - This is an advance soft copy of my column article which will be uploaded to Pinoy Weekly Online sometime today (Friday). In case you still don’t know, the management of Pinoy Weekly decided to temporarily stop the publication of the tabloid due to the country’s economic crisis and the concomitant high cost of printing. If it’s any consolation, the online edition will still continue. From what the online editor told me, the uploading of new content will happen every Friday (Manila time). I hope that you will continue to read Pinoy Weekly, the absence of a print edition notwithstanding. Actually, it is ironic that Pinoy Weekly’s print edition had to end at a time when one of its articles in 2007 was a finalist in the prestigious 19th Jaime V. Ongpin Awards for Excellence in Journalism (JVOAEJ).

Update (July 1, 4:43 pm): The full text of this article may also be retrieved from http://www.pinoyweekly.org/cms/2008/06/trahedya-midya.

Sa gitna ng brownout dulot ng bagyong Frank, muli nating nakita ang kahalagahan ng radyo sa paghahatid ng pinakahuling balita. Hindi tulad ng telebisyon at Internet na kailangan ng suplay ng kuryente para magamit, baterya lang ang kailangan para paganahin ang isang portable radio.

Bagama’t ang mga modernong mobile phone ay kaya nang mag-access sa Internet, hindi hamak na mas malaki ang gastos kaya hindi praktikal na gamitin ang ganitong klaseng telepono sa pag-surf sa Internet. At sa usapin ng presyo, alam nating mas mahal ang 3G (third-generation) mobile phone kaysa portable radio.

Pero mapapansing tayo ay talagang nabubuhay sa tinatawag na TV generation. Aminin mo na: Hindi ba’t nang muling magkaroon ng kuryente, pinatay mo na ang iyong radyo at binuksan mo ang telebisyon para malaman ang direksiyon ng bagyong Frank?

Kung estudyante ka, hindi ba’t mas umasa ka sa telebisyon sa anawnsment hinggil sa suspensiyon ng klase? Siguro’y napatalon ka sa tuwa nang marinig mo ang balitang walang pasok noong Lunes (Hunyo 23).

At kung nagtatrabaho ka na, siguro’y inantabayanan mo rin sa telebisyon kung may pasok ba sa opisina mo o wala. Kung arawan ang suweldo mo, siguro’y tuwang tuwa ka dahil makakapasok ka’t may kikitain ka, gaano man kaliit ito.

Kanya-kanyang pinagmulan, kanya-kanyang interes sa pagtunghay sa balita. Tungkulin ng midyang ibigay ang impormasyong kailangan ng publikong may napakalawak na interes.

At sa konteksto ng impormasyong kinakailangan, iba ang bentahe ng telebisyon dahil kaya nitong maghatid hindi lang ng audio kundi ng biswal na presentasyon ng isang pangyayari. Hindi natin masisisi kung ang karamihan sa mga mamamayan ay tinitingnan ang telebisyon bilang mas mainam na midyum kumpara sa radyo.

Sa katunayan, lumalabas sa isang pag-aaral ng Pulse Asia noong 2004 na ang telebisyon ay may pinakamataas na kredibilidad, ayon sa 67 porsiyento ng mga Pilipino. Sinundan ito ng radyo (20 porsiyento) at diyaryo (5 porsiyento).

Mas matanda ang dyaryo at radyo kaysa telebisyon, kaya ang mga tao’y mas kabisado na ang unang dalawang porma ng midya. Halimbawa, alam ng nakararaming Pilipino ang maaaring “daya” sa paghahatid ng balita sa diyaryo’t radyo.

Sa mata ng publiko, hindi lahat ng nakalathala sa print (salita man o litrato) ay dapat tanggaping kapani-paniwala. Hindi ba’t may mga nagsasabing ang tanging bagay na sigurado tayong tama sa diyaryo ay ang petsa nito?

Sa konteksto ng radyo, hindi ba’t minsa’y tampulan ng biruan ang ginagawa ng isang brodkaster na kunwari’y nag-uulat sa isang delikadong lugar pero nasa loob lang pala ng kuwarto niya, binabasa ang balita sa diyaryo at gumagawa lang ng kung anu-anong sound effects para maging kapani-paniwala ang kanyang balita?

Kahit na sabihing ang telebisyon ay hindi libre sa mga pandaraya sa pag-uulat, hindi pa rin ito gaanong kabisado ng nakararaming Pilipino. Ilan lang, halimbawa, ang may alam sa paggamit ng blue screen para palabasing ang isang peryodistang nasa loob ng studio ay nag-uulat sa isang lugar.

Karamihan ay basta-basta na lang naniniwala o walang pakialam sa sinasabing ulat na eksklusibo sa isang network. Ang ganitong klaseng paniniwala o kawalan ng pakialam ay makikita rin sa mga ulat na sinasabing live report pero matagal na palang naihanda, at ang mga tanging live na bahagi ay ang intro at extro ng isang peryodista.

Masyadong makapangyarihan ang telebisyon para basta-basta na lang tanggapin ng mamamayan ang mga nilalaman nito. Lubhang kailangan ang pagpapalawak at pagpapalalim sa kaalaman ng mga tao hinggil sa midyang tinutunghayan nila.

Sana’y ang ating pagdepende sa midya sa panahon ng trahedya ay maging okasyon para sa mas lalong maging kritikal sa impormasyong nakukuha mula sa mga ito.

Para makipag-ugnayan sa awtor, pumunta sa www.dannyarao.com.

July 1 (Tuesday)

• J 122 TUV (Publication Design and Layout): Since we did not meet last June 24, same instructions apply. Kindly refer to my previous announcement.
• Media 230 TZZ (Media Ethics): We will continue our discussion of the print media situation. Kindly read the assigned documents and the slide presentation handout titled “Understanding print” that I distributed last June 24. The group assigned to discuss the situation of the film industry should also be ready to present their report.

July 2 (Wednesday)

• J 122 WUV (Publication Design and Layout): Since we did not meet last June 25, same instructions apply. Kindly refer to my previous announcement.
• J 202 WZZ (Advanced Reporting): We will continue our discussion of gathering materials for the news story. After this, we will start discussing data analysis. Kindly read all the assigned documents.

As an update to our required readings, please note that the Kapisanan ng mga Brodkaster ng Pilipinas (KBP) has finalized the Broadcast Code of the Philippines 2007.

Kindly include it in your reading list and ignore the old KBP radio and television codes I cited in our Media 230 course syllabus.

Thank you to Pinky Aseron for the information and for giving me a copy. She knows about this as she is secretary of the KBP Standards Authority Directors.

In any case, the full text of the 2007 KBP code is available online.

Thank you for your attention.

ALL STUDENTS: If, for some reason, the required readings are not available at various libraries of UP Diliman, kindly contact me so that I can lend you my personal copy. Thank you.

June 24 (Tuesday)

• J 122 TUV (Publication Design and Layout): Students who were absent last June 17 should submit a written analysis of the design and layout of the publications they were assigned to critique. Groups 1 and 2 will present their reports on History of Publishing and Overview of the Production Process, respectively.
• Media 230 TZZ (Media Ethics): We will continue our discussion of the definition of ethics, this time using as take-off point the arguments raised in the CMFR Ethics Manual and Santos’ “News is neutral.” Please also read the first seven articles in item II of your syllabus’ course outline (i.e., Philippine mass media situation-print), namely Teodoro; Article 19 and CMFR; Ables; Braid; Coronel; Del Mundo; and Giron.

June 25 (Wednesday)

• J 122 WUV (Publication Design and Layout): Same instructions as J 122 TUV; same requirements for students who were absent last June 18.
• J 202 WZZ (Advanced Reporting): We will discuss the CMFR Ethics Manual (pp. 13-34) and the four assigned readings for June 25 (i.e., Arao et al.; Coronel & Tirol; Braid et al.; and Jose). Kindly refer to your syllabus for details. (My personal copy of the CMFR Ethics Manual is with Joe.)

N.B. - This was published in Vol. 7, No. 23 (June 18-24, 2008) of Pinoy Weekly (p. 5), the full text of which may also be retrieved from http://www.pinoyweekly.org/cms/2008/06/kagalingan-ng-isang-tagaup.

May dahilan para maging sentimental ang lahat ng mga may koneksiyon sa Unibersidad ng Pilipinas (UP) ngayong linggo. Ang Hunyo 18 kasi ang pinakahihintay na ika-100 taon ng UP.

Itinatag noong 1908, susing bahagi ang UP sa pagbubuo ng isang sistema ng edukasyong naaayon sa interes ng mga Amerikano. Ang plano noon ay sa UP pag-aralin ang matatalinong Pilipinong may potensiyal na maging opisyal ng gobyerno.

Pero sa paglipas ng panahon, ang liberalismong ipinalaganap sa UP ay siyang nagtulak sa mga estudyante’t guro nitong maging kritikal sa pambansang kalagayan, lalo na sa papel ng Estados Unidos sa pamamahala ng ating bansa.

Mula sa pagiging instrumento ng dayuhang namumuno, ang UP ay naging sentro ng paglaban sa lahat ng porma ng panunupil. Kahit na sabihing ang aktibismo ng kabataan ay makikita sa maraming unibersidad at komunidad, iba pa rin ang atensiyong ibinibigay sa mga aktibidad na may kinalaman ang UP dahil ito ang tinaguriang premier state university ng Pilipinas.

Hanggang ngayon, ang UP pa rin ang lugar na kadalasang pinagdarausan ng mga importanteng aktibidad. Kahit ang mga indibidwal at mga organisasyong walang pormal na koneksiyon sa UP, pinipiling pumunta sa UP (o nag-iimbita ng mga taga-UP) para mas magkaroon ng kredibilidad ang kanilang gawain.

Sa kabila ng napakaraming mga unibersidad na nagbibigay ng de-kalidad na edukasyon, hindi pa rin matatawaran ang kalibre ng mga gradweyt sa UP nating mahal. Kahit na sabihing hindi hamak na mas maganda ang mga pasilidad ng ilang pribadong unibersidad, iba pa rin ang diskarte’t paninindigan ng isang taga-UP.

Mula noon hanggang ngayon, ang isang gradweyt ng UP ay inaasahang maging lider sa pinili niyang disiplina. Sa unang taon pa lang niya sa UP, alam na ng isang estudyante ang hamon sa kanyang magpakadalubhasa at huwag sayangin ang apat na taon o higit pang ilalagi niya sa unibersidad.

Pero bukod sa pagpapaunlad ng pang-akademikong kaalaman, hinihikayat din ang mga estudyante ng UP na lumahok sa napakaraming aktibidad sa loob at labas ng kampus. Ang liberal na edukasyon, para sa kanila, ay nangangahulugang ang kanilang pagkatuto ay hindi lang limitado sa itinuturo sa loob ng silid-aralan.

Bilang isang gradweyt at kasalukuyang guro ng UP, masasabi kong may pagmamalaki akong nararamdaman tuwing nababalitaang may isa na namang taga-UP na kinilala sa larangang pinili niya. (Siguro’y maisasakonteksto mo na ang minsa’y kayabangan ng mga kakilala mong gradweyt ng UP.)

Pero may mga taga-UP pa ring hindi man napapabalita sa midya ang kanilang mahusay na gawain, patuloy pa rin ang pagtanaw ng utang na loob sa kanila ng mga ordinaryong mamamayang pinagsisilbihan nila.

Makikita silang tahimik na namumuhay sa piling ng mahihirap nang hindi iniinda ang kawalan ng marangyang kabuhayan. Pinili nila ang simpleng pamumuhay, at doon nila nakita ang hindi masukat na ligaya.

Sa okasyon ng ika-100 taon ng UP, sana’y tandaan nating may mga ganitong klaseng gradweyt na pinili ang ganitong klase ng pamumuhay. Sila ang dapat na mas kilalanin bilang modelong gradweyt ng UP. Kumpara sa mga pinili na lang magpayaman at kalimutan ang kinagisnan, hindi nila inisip ang pansariling interes kundi ang kanilang magagawa para sa makabuluhang pagbabago.

Hindi kahangalan ang hangaring baguhin ang mundo. At lalong hindi kalokohan ang pumunta sa kanayunan para mas epektibong ipaglaban ang isang paninindigan. Sa UP, gusto kong isiping araw-araw na pinag-uusapan ang mga bagay na ito.

Para makipag-ugnayan sa awtor, pumunta sa www.dannyarao.com.

I visited the Eye on Ethics website this morning (June 17) to look for case studies I can use in my Media 230 (Media Ethics) class. I was pleasantly surprised to learn that the article of Hector Bryant Macale titled “Plagiarists: The vampire chroniclers” has already been uploaded. I am well aware of his research because he interviewed me last March 6.

The article discusses recent cases of plagiarized articles and what some media organizations are doing about it. Due to space constraints, the article only focuses on the print medium, even if my interview covered cases of plagiarism in print, broadcast and online journalism.

I hope you will read the article if you have time. If you’re a journalist or a journalism student, you can learn a lot from reading this and other articles uploaded to Eye on Ethics.

As of this writing, Eye on Ethics only has an Alexa Traffic Rank of 5,011,689 and a Google PageRank of 3/10. Let’s try to increase its readership and authority by spreading the word around. Thank you for reading.